خلاقیت در ناب‌ترین شکل خود، زمانی متولد می‌شود که هنر، دغدغه اجتماعی و نگاه تیزبین هنرمند در هم می‌آمیزد تا حقیقتی تلخ را از پشت عینک “عادت” به ما بنمایاند. این عکس، فراتر از یک ترکیب‌بندی ساده، یک بیانیه‌ی قدرتمند است.

در این اثر، جعبه سیگار از یک بسته‌بندی معمولی به یک نمادگرافی (آیکونوگرافی) تاثیرگذار تبدیل شده است: یک تابوت مدرن و مینیاتوری. هر نخ سیگار درون آن، استعاره‌ای است از یک زندگی که نخ‌به‌نخ و آرام، در دام اعتیادی خزنده به کام نیستی فرو می‌رود.

این تصویر با ما سخن می‌گوید؛ از مرگی تدریجی می‌گوید که آنقدر کند و “لاکچری” رقم می‌خورد که ما را از هشدارهای فریادکشیدهی طبیعت غافل می‌کند. این تابوت، نه نشانه‌ی یک پایان ناگهانی، که نماد خاموشی تدریجی سلامت، اراده و آزادی است. این اثر فقط یک عکس نیست؛ یک سوال بزرگ است که در برابر چشمان ما ایستاده: آیا ما داریم زندگی می‌کنیم، یا فقط در حال سوختن؟